ALSO SPRACH ZARATHUSTRA

Den gamle gikk bort, men kom snart igjen og bød Zarthustra brød og vin. "En ond egn er dette for hungrige," sa han, "derfor bor jeg her. Dyr og mennesker kommer til meg, eneboeren. Men by også din reisefelle mat og drikke, han er trettere enn deg." Zarathustra svarte: "Min reisefelle er død, jeg vil vanskelig kunne overtale ham." - "Det angår ikke meg," sa den gamle gnavent: "den som banker på hos meg, må også ta hva jeg byr ham. Spis - og lev vel!" -

The old man withdrew, but came back immediately and offered Zarathustra bread and wine. "A bad country for the hungry, " said he; "that is why I live here. Animal and man come unto me, the anchorite. But bid thy companion eat and drink also, he is wearier than thou." Zarathustra answered: "My companion is dead; I shall hardly be able to persuade him to eat." "That doth not concern me, " said the old man sullenly; "he that knocketh at my door must take what I offer him. Eat, and fare ye well!" —

La maljunulo iris for, sed tuj revenis kaj proponis al Zaratuŝtra panon kaj vinon. "Malbona regiono por malsatantoj, li diris, tial mi ĉi tie loĝas. Animaloj kaj homoj venas al mi, la ermito. Sed invitu al manĝo kaj trinko ankaŭ vian kunulon, li pli lacas ol vi." Respondis Zaratuŝtra: "Mortis mia kunulo, malfacile mi lin persvados." "Tio por mi ne gravas, la maljunulo diris grumble; kiu frapas porde mian domon, devas ankaŭ preni, kion mi al li proponas. Manĝu kaj fartu bone!"

Le vieux se retire, mais il revint aussitôt, et offrit à Zarathoustra du pain et du vin: "C'est une méchante contrée pour ceux qui ont faim, dit-il; c'est pourquoi j'habite ici. Hommes et bêtes viennent à moi, le solitaire. Mais invite aussi ton compagnon à manger et à boire, il est plus fatigué que toi." Zarathoustra répondit: "Mon compagnon est mort, je l'y déciderais difficilement." "Cela m'est égal, dit le vieux en grognant; qui frappe à ma porte doit prendre ce que je lui offre. Mangez et portez-vous bien!"

El viejo se fue y al poco volvió y ofreció a Zaratustra pan y vino. «Mal sitio es éste para hambrientos, dijo. Por eso habito yo aquí. Animales y hombres acuden a mí, el eremita. Mas da de comer y de beber también a tu compañero, él está más cansado que tú.» Zaratustra respondió: «Mi compañero está muerto, difícilmente le persuadiré a que coma y beba.» «Eso a mí no me importa, dijo el viejo con hosquedad; quien llama a mi casa tiene que tomar también lo que le ofrezco. ¡Comed y que os vaya bien!» -

Il vecchio uscì, ma tornò subito offrendo a Zarathustra pane e vino. "È una brutta zona per affamati" disse; "perciò io abito qui. Animali e uomini vengono da me, il solitario. Ma dì' pure anche al tuo compagno di mangiare e di bere, perché è più stanco di te." Zarathustra rispose: "Il mio compagno è morto, sarà difficile convincerlo." "Questo non mi riguarda" disse il vecchio di cattivo umore; "chi batte alla mia casa deve anche prendere ciò che io gli offro. Mangiate e statevi bene!"

Старик ушел, но тотчас вернулся и предложил Заратустре хлеб и вино. "Здесь плохой край для голодающих, сказал он, – поэтому я и живу здесь. Зверь и человек приходят ко мне, отшельнику. Но позови же своего товарища поесть и попить, он устал еще больше, чем ты". Заратустра отвечал: "Мертв мой товарищ, было бы трудно уговорить его поесть". "Это меня не касается, – ворча произнес старик, – кто стучится в мою дверь, должен принимать то, что я ему предлагаю. Ешьте и будьте здоровы!" –

Старий пішов, але одразу ж повернувся і виніс Заратустрі хліба й вина. — Недобрий цей край для зголоднілого,— сказав він. — Тому я й живу отут. До мене, самітника, приходять тварини і люди. Та поклич же й свого супутника поїсти і випити, він утомився ще більше, ніж ти. Відповів Заратустра: — Мертвий мій супутник, його я навряд чи вмовлю. — Мене це не обходить,— сердито буркнув старий. — Хто стукає в мій дім, повинен брати те, що я даю. їжте й бувайте здорові!

Stary odszedł, powrócił jednak niebawem i częstował Zaratustrę chlebem i winem. "Złe to strony dla zgłodniałych - mówił; dlatego też ja tu mieszkam. Zwierzę i człowiek przychodzi tu do mnie samotnika. Lecz każże jeść i pić towarzyszowi swemu, bardziej on od ciebie znużony". Zaratustra odparł: "Martwym jest mój towarzysz, trudno go będzie do tego namówić". "To mnie nic nie obchodzi - odparł stary mrukliwie; kto do mego domu zapuka, winien przyjmować, czem go ugaszczam. Jedzcież i bywajcie zdrowi!" -

Stařec odešel, vrátil se však ihned a nabídl Zarathustrovi chleba i vína. "Zlý to kraj pro hladovějící," pravil; "proto zde přebývám. Zvěř a člověk přicházejí ke mně, k poustevníkovi. Ale řekni též svému druhovi, aby jedl a pil, jest umdlenější než ty." Zarathustra odvětil: ,Je mrtev můj druh; stěží ho k tomu přemluvím." "Po tom mi nic není," pravil stařec rozmrzele; "kdo zaklepe na můj dům, nechť vezme, co mu nabízím. Jezte a žijte blaze!" -

Starec odišiel, hned' sa však vrátil a ponúkol Zarathustrovi chlieb a víno. „Zlý je to kraj pre hladujúcich, povedal; preto tu bývam. Zver a človek prichádzajú ku mne, pustovníkovi. Ale povedz aj svojmu druhovi, nech sa naje a napije, ved' je zmorenejší ako ty." Zarathustra odvetil: „Mŕtvy je môj druh; sotva ho na to prehovorím." „To ma nezaujíma, mrzuto poznamenal starec; kto zaklope na môj dom, nech vezme, čo mu ponúkam. Jedzte a majte sa dobre!" -

Nuėjo senis tuoj į vidų, bet greitai vėl sugrįžo, paėmęs duonos Zaratustrai ir vyno taurę pilną. "Nekoks čia kraštas vargšams, kas dėt pilvan neturi nieko,- kalbėjo senis Zaratustrai, - todėl čionai ir įsikūriau. Ir esti taip, kad ir žvėris, ir šiaip žmogus čia pas mane užklysta. Bet duok ir savo draugui užkąst ir atsigerti, jis už tave labiau pavargęs. -"Negyvas tas draugužis mano,- Zaratustra atsakė, - vargu pavyks jį įkalbėti." - "Tai man visai nerūpi,- niūriai atšovė senis.- Kas į namus manuosius beldžias, tas turi imti tai, ką duodu. Tad valgykit abudu į sveikatą!"