Du sagtest die Wahrheit, Zarathustra. Ich traue mir selber nicht mehr, seitdem ich in die Höhe will, und Niemand traut mir mehr, - wie geschieht diess doch?
Jeg forvandler meg for hurtig: mitt i dag motsier mitt i går. Når jeg stiger, hopper jeg ofte over et trinn - det tilgir intet av disse trinn.
"Thou saidst the truth, Zarathustra. I trust myself no longer since I sought to rise into the height, and nobody trusteth me any longer; how doth that happen?
Vi diris la veron, Zaratuŝtra. Mi fidas min mem ne plu, ekde kiam mi volas supren, kaj neniu plu fidas min, — kiel tio okazas?
Tu disais la vérité, Zarathoustra. Je n'ai plus confiance en moi-même, depuis que je veux monter dans les hauteurs, et personne n'a plus confiance en moi, - d'où cela peut-il donc venir?
«¡Sí, hacia el mall, volvió a exclamar el joven.
"Hai detto la verità Zarathustra. Io non ho più fiducia in me stesso da che voglio salire in alto, e nessuno ha più fiducia in me; com'è che ciò accade?
Ты сказал истину, Заратустра. Я не верю больше в себя самого, с тех пор как стремлюсь я вверх, и никто уже не верит в меня, – но как же случилось это?
— Так, до зла! — вигукнув юнак ще раз. — Правду сказав ти, Заратустро. Я вже й сам у себе не вірю відтоді, як став прагну ти вгору; ніхто вже не вірить у мене. Чому це буває?
- Prawdę rzekłeś, Zaratustro. Nie dowierzam ja sobie od czasu, gdy się ku wyżynom garnę i nikt mi już nie dowierza, - czemuż to się dzieje?
"Ano, do zla!" zvolal mladík po druhé.
Povedal si pravdu, Zarathustra. Odkedy mierim do výšok, sám si už neverím, ani mi už nikto nedôveruje, - prečo sa to len deje?
"Sakei teisybę, Zaratustra. Kai aš aukštybių siekt panūdau, pats savimi nebegaliu tikėti, ir niekas jau nebetiki manim,- kaip atsitinka visa šita?