ALSO SPRACH ZARATHUSTRA

Sannelig, på gummisåler kommer den listende til meg, den kjæreste av alle tyver, og stjeler mine tanker: dum og tom står jeg der da som denne lærestol.

Verily, on soft soles doth it come to me, the dearest of thieves, and stealeth from me my thoughts: stupid do I then stand, like this academic chair.

Vere, sur molaj plandoj venas ĉe min la plej kara de la ŝtelistoj, kaj Ŝtelas miajn pensojn: jen stulta mi staras kiel ĉi tiu katedro.

En vérité, il se glisse chez moi d'un pied léger, le voleur que je préfère, il me vole mes pensées: j'en reste là debout, tout bête comme ce pupitre.

En verdad, con suave calzado viene a mí él, el más encantador de los ladrones, y me roba mis pensamientos: entonces yo me quedo en pie como un tonto, igual que esta cátedra.

Veramente giunge a me con passo leggero, come un ladro amatissimo, e trafuga i miei pensieri, così che io rimango lì in piedi, sciocco come questa cattedra.

Поистине, тихими шагами приходит он ко мне, лучший из воров, и похищает у меня мысли: глупый стою я тогда, как эта кафедра.

Воістину тихо він підступає до мене, наймиліший із злодіїв, і викрадає у мене думки — і стою тоді я дурний, мов ця кафедра.

Zaprawdę, na miękkich podeszwach zbliża się do mnie ten najukochańszy ze złodziei i kradnie mi myśli moje. I oto głupi stoję przed wami, jako ta kazalnica.

Věru, měkkou chůzí ke mně přichází nejmilejší ten zloděj a ukradne mi své myšlenky: a já stojím tupě jako tato stolice.

Veru, na mäkkých podošvách ku mne prichádza ten najmilší zlodej a ukradne mi moje myšlienky: a ja tu stojím hlúpo ako ten učebný stolec.

Išties atsėlina jis tyliai, vagis tasai mieliausias, pavagia mintis manąsias : apkvaišęs stoviu aš tada, nelyginant tribūna toji.