ALSO SPRACH ZARATHUSTRA

Altfor ensomt lyder våre skritt gjennom gatene. Når de ligger i sengen og hører en mann gå forbi lenge før sol står opp, da spør de seg selv: hvilken tyv er det nå som er ute og går?

The fall of our footsteps ringeth too hollow through their streets. And just as at night, when they are in bed and hear a man abroad long before sunrise, so they ask themselves concerning us: Where goeth the thief?

Niaj paŝoj por ili sonas tro solaj tra la stratoj. Kaj kiam nokte en la litoj ili aŭdas viron iri, longe antaŭ sunleviĝo, ili sin demandas: kien volas la ŝtelisto?

A leurs oreilles les pas du solitaire retentissent trop étrangement à travers les rues. Défiants comme si la nuit, couchés dans leurs lits, ils entendaient marcher un homme, longtemps avant de lever du soleil, ils se demandent peut-être: Où se glisse ce voleur?

Nuestros pasos les suenan demasiado solitarios por sus callejas. Y cuando por las noches, estando en sus camas, oyen caminar a un hombre mucho antes de que el sol salga, se preguntan: ¿adónde irá el ladrón?.

I nostri passi risuonano troppo solitari per le vie. E come quando di notte, stando nei loro letti, sentono un uomo camminare assai prima che il sole sorga, certamente si domandano: dove va quel ladro?

Наши шаги по улицам звучат для них слишком одиноко. И если они ночью, в своих кроватях, услышат человека, идущего задолго до восхода солнца, они спрашивают себя: куда крадется этот вор?

Наші кроки на вулицях лунають для них надто самотньо. І коли вночі вони почують у своїх ліжках людину, що йде задовго до сходу сонця, то, мабуть, питають самі себе: куди цей злодій скрадається?

Kroki nasze dźwięczą im nazbyt samotnie po pustych ulicach. A gdy po nocy w swoich łożach, na długo przed wschodem słońca czyjeś kroki zasłyszą, pytają wówczas: dokąd zmierza ten złodziej?

Příliš samotářsky zvučí jim ulicemi náš krok. A jako když v noci ze svých loží slyší kohosi kráčeti, dávno než vstává slunce, tak táží se kam míří ten zloděj?

Náš krok na uliciach im znie samotársky. A ako ked' je ešte d'aleko do východu slnka a začujú zo svojich postelí čiesi kroky v noci, kladú si asi otázku: kam to mieri ten zlodej?

Jiems netgi žingsniai mūsų per daug jau vienišai gatve nuaidi. Ir kai nakčia savajam guoly nugirsta jie žingsnius praeivio, pakilusio anksti prieš saulę, tuoj klausia jie savęs: kur trenkiasi plėšikas šitas?