ALSO SPRACH ZARATHUSTRA

Der hvor staten ender, begynner først det menneske som ikke flyter utover og er overflødig. Der begynner de nødvendige: de synger den livets sang hvor det ikke er plass for falske toner.

There, where the state ceaseth — there only commenceth the man who is not superfluous: there commenceth the song of the necessary ones, the single and irreplaceable melody.

Kie la ŝtato ĉesas, nur tie komencas la homo ne superflua: tie komenciĝas la kanto de la neceso, la melodio unufoja kaj neanstataŭigebla.

Là où finit l'État, là seulement commence l'homme qui n'est pas superflu: là commence le chant de la nécessité, la mélodie unique, la nulle autre pareille.

Allí donde el Estado acaba comienza el hombre que no es superfluo: allí comienza la canción del necesario, la melodía única e insustituible.

Dove lo Stato finisce, comincia l'uomo che non è superfluo: comincia il canto della necessità, la melodia singolare e irrepetibile.

Там, где кончается государство, и начинается человек, не являющийся лишним: там начинается песнь необходимых, мелодия, единожды существующая и невозвратная.

Тільки там, де закінчується держава, починається людина, яка не зайва,— там починається пісня потрібних і мудрість єдина і незамінна.

Gdzie państwo się kończy, tam dopiero zaczyna się człowiek, który nie jest zbyteczny: tam się poczyna pieśń niezbędnego, jedyną i niezastąpioną nutą.

Tam, kde přestává stát, tam se teprve počíná člověk, jenž není přebytečný: tam se počíná píseň nezbytnosti, ten jedinečný, nenahraditelný nápěv.

Tam, kde prestáva štát, až tam sa začína človek, ktorý nieje zbytočný: tam sa začína pieseň potrebnosti, tá jedinečná, nenahraditel'ná melódia.

Tik ten, kur baigiasi valstybė, yra pradžia žmogaus, kuris nėra nereikalingas: tenai giesmė suskamba to, kurs būtinas yra,- giesmė nauja ir negirdėta, giesmė, kurios negalima pakeisti.