ALSO SPRACH ZARATHUSTRA

Da Zarathustra hadde sagt dette, kom han til å tenke på den hellige eneboer i skogen, og han sukket og talte således til sitt hjerte:

When Zarathustra had said this, he remembered the words of the saint in the forest. Then he sighed and spake thus to his heart:

Tion dirinte, Zaratuŝtra memoris la parolojn de la sanktulo en la arbaro, ĝemis kaj tiele diris al sia koro:

Lorsque Zarathoustra eut ainsi parlé, il se souvint des paroles du saint dans la forêt, il soupira et dit à son coeur:

Cuando Zaratustra hubo dicho esto, se acordó de las palabras del santo en el bosque, suspiró y habló así a su corazón:

Quando Zarathustra ebbe detto questo, pensò alle parole del santo nella foresta, sospirò e parlò così al suo cuore:

Сказав это, Заратустра вспомнил слова святого в лесу, вздохнул и говорил так в сердце своем:

Промовивши так, пригадав Заратустра слова святого у лісі; зітхнув він і сказав до серця свого:

Niebezpieczniej było mi śród ludzi, niźli poród zwierząt, niebezpiecznemi drogi idzie Zaratustra. Niechże mię zwierzęta moje wiodą!"

Když Zarathustra takto promluvil, vzpomenul slov onoho světce v lese, vzdychl a děl srdci svému:

Ked' Zarathustra toto dopovedal, spomenul si na slová svätca z lesa, vzdychol si a takto vravel k svojmu srdcu:

Šituos žodžius pasakęs, Zaratustra prisiminė staiga, ką girioje šventasis jam kalbėjo, ir atsidusęs savo širdžiai šitaip tarė: