ALSO SPRACH ZARATHUSTRA

Men Zarathustra sa ikke et ord og gikk videre. Da han hadde gått i to timer, forbi skoger og sumper, hadde han hørt så lenge på ulvenes sultne hyl at han selv ble sulten. Så stanset han utenfor et ensomt hus hvor det brant et lys.

Zarathustra made no answer thereto, but went on his way. When he had gone on for two hours, past forests and swamps, he had heard too much of the hungry howling of the wolves, and he himself became a-hungry. So he halted at a lonely house in which a light was burning.

Zaratuŝtra diris al tio eĉ ne unu vorton kaj daŭrigis sian vojon. Post kiam li iris du horojn preter arbarojn kaj marĉojn kaj tro multe aŭdis la malsathurladon de la lupoj, jen al li mem venis la malsato. Do li restis stari apud domo sola, en kiu brulis lumo.

Zarathoustra ne répondit pas un mot et passa son chemin. Lorsqu'il eut marché pendant deux heures, le long des bois et des marécages, il avait tellement entendu hurler des loups affamés que la faim s'était emparée de lui. Aussi s'arrêta-t-il à une maison isolée, où brûlait une lumière.

Zaratustra no dijo ni una palabra y siguió su camino. Pero cuando llevaba andando ya dos horas, al borde de bosques y de ciénagas, había oído demasiado el hambriento aullido de los lobos, y el hambre se apoderó también de él. Por ello se detuvo junto a una casa solitaria dentro de la cual ardía una luz.

Zarathustra non disse parola e continuò per la sua strada. Quando fu andato avanti per due ore, lungo foreste e paludi, dopo aver tanto, udito l'ululo affamato dei lupi, venne fame anche a lui. Si fermò allora ad un casolare solitario, in cui ardeva un lume.

Заратустра не сказал на это ни слова и шел своей дорогой. Он шел два часа по лесам и болотам и очень часто слышал голодный вой волков; наконец и на него напал голод. Он остановился перед уединенным домом, в котором горел свет.

Заратустра не озвався до них жодним словом і пішов своєю дорогою. Дві години простував він через ліси та болота, раз у раз до нього долинало голодне вовче виття, і нарешті він і сам відчув голод. Отож зупинився біля самотньої хатини, в якій світилося.

Zaratustra nie odparł ani słowa i swoją szedł drogą. Gdy tak dwie godziny skrajem lasów i bagien wędrował, za wiele nasłuchał się wycia zgłodniałych wilków, więc i jego głód nawiedził. Zatrzymał się przeto u samotnej chaty, w której płonęło światło.

Zarathustra slovem neodpověděl a šel svou cestou. Když ušel dvě hodiny, kráčeje mimo lesy a močály, tu až příliš se naposlouchal hladového vytí vlků a i na něj přikvačil hlad. I zastavil se před osamělým domem, v němž hořelo světlo.

Zarathustra na to nepovedal ani slovo a šiel si svojou cestou. Ked' tak šiel dve hodiny popri lesoch a močiaroch, napočúval sa vel'mi vel'a hladného vytia vlkov a aj jeho prikvačil hlad. Zastavil sa teda pred osamelým domom, v ktorom horelo svetlo.

Nė vieno žodžio nepasakęs, Zaratustra savais keliais nuėjo. Keliavęs valandą ar dvi miškais ir pelkėm, vilkų išalkusių staugimo prisiklausęs, jis pats pajuto alkį smarkų. Išvydęs vienišą namelį, kuriam spingsulė degė, artyn prislinko ir sustojo.