ALSO SPRACH ZARATHUSTRA

Men Zarathustra ble rolig stående; og nettopp ved siden av ham falt legemet til jorden. Der lå den slagne; kroppen var ille tilredd, og armer og ben knust, men ennå var han ikke død. Etter en tid kom den lemlestede til bevissthet igjen og så opp på Zarathustra, som knelte ved siden av ham. "Hva gjør du her?" sa han endelig. "Jeg har lenge visst at Fanden ville spenne ben for meg. Nå sleper han meg av sted til helvete: kan du nekte ham det?"

Zarathustra, however, remained standing, and just beside him fell the body, badly injured and disfigured, but not yet dead. After a while consciousness returned to the shattered man, and he saw Zarathustra kneeling beside him. "What art thou doing there?" said he at last, "I knew long ago that the devil would trip me up. Now he draggeth me to hell: wilt thou prevent him?"

Zaratuŝtra male restis stari, kaj ĝuste apud lin falis la korpo, kripligita kaj frakasita, sed ankoraŭ ne morta. Post momento la frakasito rekonsciiĝis kaj vidis Zaratuŝtran apud lin genui.

Zarathoustra cependant ne bougea pas et ce fut juste à côté de lui que tomba le corps, déchiré et brisé, mais vivant encore. Au bout d'un certain temps la conscience revint au blessé, et il vit Zarathoustra, agenouillé auprès de lui: "Que fais-tu là, dit-il enfin, je savais depuis longtemps que le diable me mettrait le pied en travers. Maintenant il me traîne en enfer: veux-tu l'en empêcher?"

Zaratustra, en cambio, permaneció inmóvil, y justo a su lado cayó el cuerpo, maltrecho y quebrantado, pero no muerto todavía. Al poco tiempo el destrozado recobró la consciencia y vio a Zaratustra arrodillarse junto a él. «¿Qué haces aquí?, dijo por fin, desde hace mucho sabía yo que el diablo me echaría la zancadilla. Ahora me arrastra al infierno: ¿quieres tú impedírselo?»

Ma Zarathustra rimase fermo al suo posto, e proprio accanto a lui cadde il corpo, ridotto a maipartito e spezzato, ma non ancor morto. Dopo un poco tornò la coscienza al disgraziato, che scorse Zarathustra in ginocchio accanto a sé. "Che fai tu lì?" disse finalmente; "io sapevo da molto tempo che il diavolo mi avrebbe dato un calcio. Ora mi trascina all'inferno: vuoi vedere se ti opponi a lui?"

Но Заратустра оставался на месте, и прямо возле него упало тело, изодранное и разбитое, но еще не мертвое. Немного спустя к раненому вернулось сознание, и он увидел Заратустру, стоявшего возле него на коленях. "Что ты тут делаешь? – сказал он наконец. – Я давно знал, что черт подставит мне ногу. Теперь он тащит меня в преисподнюю; не хочешь ли ты помешать ему?"

Та Заратустра не рушив з місця, і просто біля нього впало тіло, потрощене й понівечене, але ще не мертве. За хвилю розбитий прийшов до пам'яті й побачив Заратустру, що стояв біля нього навколішки. — Що ти тут робиш? — промовив нарешті він. — Я давно знав, що чорт мене перечепить. Тепер він тягне мене до пекла. Хочеш стати йому на заваді?

Zaratustra wszakże stał na miejscu, i tuż koło niego spadło ciało, okaleczone śmiertelnie, połamane, ale jeszcze nie martwe. Po jakimś czasie powrócił zdruzgotany do przytomności i ujrzał klęczącego nad sobą Zaratustrę. "Czegóż ty tu chcesz? - rzekł wreszcie, - wiedziałem ja dawno, że mi dyabeł nogę kiedyś podstawi. Teraz oto zawlecze mnie do piekła: chceszże mu wzbraniać?

Zarathustra však zůstal, a právě vedle něho spadlo tělo, zle pohmožděno a polámáno, ale ještě živé. Po chvíli se roztříštěnému vrátilo vědomí, a viděl Zarathustru klečeti vedle sebe. "Co tu děláš?" pravil posléze, "věděl jsem dávno, že mi ďábel nastaví nohu. Teď mne povleče do pekel: chceš mu v tom brániti?"

Zarathustra však zostal na mieste a práve vedl'a neho spadlo telo, hrozne doráňané a dolámané, ale ešte nie mŕtve. Po chvíli sa dokaličenému vrátilo vedomie a vedl'a seba zbadal kl'ačat' Zarathustru. „Čo tu robíš? spýtal sa. Už dávno som vedel, že mi raz čert nastaví nohu. Teraz ma odvlečie do pekla: chceš mu v tom bránit'?"

Tačiau Zaratustra - nė krust iš vietos, ir kūnas akrobato prie kojų jam nukrito, sutrupintas ir sužalotas, bet dar gyvybės nepraradęs. Kai vargšui sąmonė ir juslės grįžo, jisai išvydo Zaratustrą, beklūpantį prie jo ant kelių. "Ką tu darai čionai? - jis sunkiai pralemeno.- Aš jau seniai žinojau, kad velnias koją man pakišti taikos. Dabar jis pragaran mane jau tempia: gal tu gali jam darbą šitą sukliudyti?"